Η καρδιά λειτουργεί σαν μια αντλία παίρνοντας οξυγονωμένο αίμα από τους πνεύμονες και εξωθώντας το προς την αορτή για να κυκλοφορήσει σε όλο το σώμα. Από τις 4 κοιλότητες της καρδιάς σπουδαιότερη είναι αριστερή κοιλία. Θα μπορούσε να πει κανείς με κάποια υπερβολή ότι ουσιαστικά το καρδιακό έργο είναι υπόθεση της αριστερής κοιλίας. Και τούτο διότι η μεγάλη ωστική δύναμη που χρειάζεται για να κυκλοφορήσει το αίμα στο υψηλών αντιστάσεων περιφερικό αρτηριακό δίκτυο μέχρι τα τριχοειδή και να επιστρέψει πάλι, μέσω των φλεβών, στο δεξιό κόλπο γίνεται από την αριστερή κοιλία. Το αίμα εξωθείται στην αορτή με σημαντική πίεση, 100-140 mmHg, όση δηλαδή είναι η συστολική πίεση της αριστερής κοιλίας και της αορτής. Η αρτηριακή συστολική πίεση του σφυγμικού κύματος είναι μικρότερη όσο τούτο απομακρύνεται από την καρδιά, κατέρχεται στα 25-30 mmHg στα τριχοειδή, είναι μικρότερη στο φλεβικό σκέλος της κυκλοφορίας και ελαχιστοποιείται, περίπου μηδενίζεται, στο δεξιό κόλπο. Απ' εκεί το αίμα παραλαμβάνεται από τη δεξιά κοιλία, η οποία συγκριτικά με την αριστερή κοιλία έχει μικρό έργο να επιτελέσει. Με σχετικά μικρή συστολική πίεση 15-30 mmHg , η δεξιά κοιλία εξωθεί το αίμα προς την πνευμονική αρτηρία και η πίεση αυτή είναι αρκετή για να κυκλοφορήσει τούτο το χαμηλών αντιστάσεων αγγειακό δίκτυο των πνευμόνων και να φθάσει με πολύ χαμηλή πίεση 4-12 mmΗg στον αριστερό κόλπο.
Η αλήθεια για τις δυνατότητες των εξετάσεων της καρδιάς είναι κάπου στη μέση: μερικοί άνθρωποι, δηλαδή, είναι όντως άτυχοι, γιατί, ενώ πάσχουν από καρδιά, δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα ή έχουν παραπλανητικές ενοχλήσεις (π.χ., πόνους στον ώμο ή την κοιλιά). Έτσι, είτε δεν πάνε καθόλου στο γιατρό ή όταν πηγαίνουν και αναφέρουν τα συμπτώματά τους, το μυαλό του γιατρού δεν πηγαίνει σε πρόβλημα καρδιακής αιτιολογίας.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι εξετάσεις δεν έχουν το αλάθητο. Τους ξεφεύγουν αρκετά και σημαντικά στοιχεία, που δεν σχετίζονται μόνο με την ατέλεια των διαγνωστικών μηχανημάτων, αλλά και με το πρόβλημα του εξεταζομένου: μπορεί κάποιος να κάνει τρία ηλεκτροκαρδιογραφήματα και να τύχει να μην παρουσιάσει αρρυθμία σε καμία από αυτές τις 10λεπτες εξετάσεις. Μπορεί πάλι να βάλει ηλεκτροκαρδιογράφημα 24ωρου Holter για τρεις ημέρες και η αρρυθμία να εκδηλωθεί την τέταρτη.
Σε γενικές γραμμές, όμως, οι εξετάσεις που γίνονται όταν υπάρχουν ενδείξεις ανακαλύπτουν μέχρι και το 95% των προβληματικών περιπτώσεων, δηλαδή διαγιγνώσκουν σχεδόν το σύνολο των παθήσεων, και έτσι μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από καρδιά. Πρέπει, μάλιστα, να τις κάνουν προληπτικά κάθε εξάμηνο ή χρόνο όσοι επιβαρύνονται από σακχαρώδη διαβήτη, επιβαρημένη κληρονομικότητα, υπερλιπιδαιμία, κάπνισμα και καθιστική ζωή.